Τρίτη
15 Οκτωβρίου

Λουκιανού, Σαβίνου οσίου, Βάρσου ομολογητού

AgiografikaAnagnosmata

Anakoinoseis

diahoristiko20
Top ploigisi
bottom ploigisi

Sevasmiotatos

bottom Eortologio

Dimiourgies

diahoristiko20

Αϊβαλί (Κυδωνιές)Ayvalik

Προσκύνημα στον άγιο Γεώργιο και στους Ταξιάρχες.

 

aivali politismos 2


19ο Αϊβαλί ή Κυδωνίες είναι μία πόλη που βρίσκεται στα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας, απέναντι από την Λέσβο, στην επαρχία Μπαλικεσίρ, κοντά στην αρχαία Πέργαμο. Η ονομασία της πόλης προέρχεται από την τουρκική λέξη ayva (αϊβά), που σημαίνει “κυδώνι”, αφού τόσο ο καρπός όσο και το όστρακο αφθονούν στην ευρύτερη περιοχή, ενώ η παλιότερη ελληνική ονομασία της πόλης ήταν Κυδωνίες, για τους ίδιους λόγους. Είναι μία από τις νεότερες πόλεις της περιοχής, ιδρυμένη από κατοίκους της Λέσβου στο τέλος του 16ου αιώνα με αρχές του 17ου, οι οποίοι εγκατέλειψαν την πατρίδα τους σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής. Η ταχύτατη ανάπτυξη που γνώρισε η πόλη, την κατέστησαν από τα μέσα του 18ου αιώνα ως ένα πολύ σημαντικό οικονομικό και πνευματικό κέντρο της περιοχής.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, το Αϊβαλί αναγνωρίστηκε ως μία αμιγώς χριστιανική κοινότητα, η οποία δραστηριοποιήθηκε πολύ στην διάδοση της επιστήμης, του πολιτισμού και των γραμμάτων, ιδρύοντας την Ακαδημία των Κυδωνιών.

Στις 2 Ιουνίου του 1821 η πόλη καταστράφηκε και οι κάτοικοί της κατέφυγαν στα νησιά και στην Πελοπόννησο. Το 1827 άρχισε η επάνοδος των προσφύγων στο Αϊβαλί και άρχισε η ανοικοδόμηση της πόλης με γοργούς ρυθμούς. Σε λιγότερο από 50 χρόνια η βιοτεχνία, το εμπόριο και η ναυτιλία παρουσίασαν ραγδαία ανάπτυξη.
Τον Αύγουστο του 1922, τουρκικά στρατεύματα μπήκαν στην πόλη και επιτέθηκαν στον πληθυσμό της, στέλνοντας τους άντρες σε στρατόπεδα εργασίας στο εσωτερικό της χώρας, ενώ τα γυναικόπαιδα κατέφυγαν στην Λέσβο και σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Το 2007, στο λιμάνι του Αϊβαλιού έγινε για πρώτη φορά η τελετή του αγιασμού των υδάτων, την ημέρα των Θεοφανίων. Αναφορά στο Αϊβαλί έχει γίνει από τους λογοτέχνες που κατάγονται από εκεί, όπως ο Φώτης Κόντογλου στο βιβλίο “Αϊβαλί η πατρίδα μου”, ο Ηλίας Βενέζης στην “Αιολική γη” και ο Στρατής Δούκας στην “Ιστορία ενός αιχμαλώτου”. Σήμερα το Αϊβαλί είναι ένα πολύ αξιόλογο τουριστικό παραθαλάσσιο θέρετρο, με επισκέπτες που αυξάνονται κάθε χρόνο.
Πολλοί θα πουν ότι πλέον το Αϊβαλί δεν θυμίζει σε τίποτα το ένδοξο παρελθόν του. Η αλήθεια είναι ότι αν επιθυμείς να πάρεις μια γερή δόση και άρωμα ανατολής με την πολυχρωμία, την πολυτέλεια και τα μεθυστικά αρώματα τότε σίγουρα το Αϊβαλί δεν θα ανταποκριθεί πλήρως στις προσδοκίες σου. Ο τόπος είναι σήμερα λαϊκός, απλός χωρίς χλιδή και κοσμικότητες. Θυμίζει πολλές φορές παραγκούπολη, με τα πολύ φτωχικά σπίτια, το δαιδαλώδη τρόπο δόμησης και τους κακοφτιαγμένους δρόμους. Κάθε σου βήμα σε πείθει ότι βρίσκεσαι στην Τουρκία, με την εικόνα του Κεμάλ να δεσπόζει σχεδόν παντού, ενώ τουρκικές σημαίες κυματίζουν σε κάθε δημόσιο κτήριο, δρόμο και σπίτι. Ωστόσο η αγορά και το μεγάλο παζάρι, χαρακτηριστικά κάθε ανατολίτικου λαού, μαγνητίζει τους ανθρώπους όλων των ηλικιών και δύσκολα αντιστέκεσαι στο να κάνεις μία βόλτα ανάμεσα στο πάγκους. Οι Μυτιληνιοί μάλιστα έρχονται τακτικά για βόλτα και οικονομικές αγορές κάθε Πέμπτη στο μεγάλο παζάρι και στο μικρότερο το Σάββατο όπου μπορεί κανείς να βρει ότι μπορεί να βάλει ο νους του. Από ρούχα, υποδήματα και χρυσαφικά, μέχρι χειροποίητα σαπούνια, φρούτα, λαχανικά και μπαχαρικά σε πολύ καλές τιμές. Στα στενά και τους δρόμους γύρω από την αγορά όπου στήνουν τις πραμάτειες τους οι έμποροι και οι γυρολόγοι, επικρατεί κυριολεκτικά το αδιαχώρητο. Περιπλανώμενος κανείς ανάμεσα από εμπορικά μαγαζάκια, υπαίθριους καφενέδες και παλιές εκκλησίες, σημερινά τζαμιά, ο χρόνος κυλάει αργά σε αυτό το μέρος όπου παρελθόν και παρόν σμίγουν.

DSC02585

 DSC02577DSC02586DSC02588DSC02592DSC02584

footer


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ